Jedna z najistotniejszych cech wierzącego, jest cierpliwość. Bóg wielokrotnie wspomina ja w Koranie. Mówi nam, byśmy w chwilach trudności, szukali pomocy w modlitwie i w cierpliwości właśnie (Koran 2, 45).
Uczeni rozróżniają trzy rodzaje cierpliwości:
- bycie cierpliwym, stałym, w posłuszeństwie Bogu, przestrzeganiu Jego nakazów,
- bycie cierpliwym, stałym, w unikaniu tego, czego Bóg nam zakazał
- bycie cierpliwym wobec tego, co Bóg nam przeznaczył.
Wszystkie one wymagają od nas pewnego szczególnego wysiłku - zawierzenia siebie Bogu.
Zawierzam siebie i przyjmuje, ze prawo dane mi przez Boga jest prawem doskonałym, dobrym dla mnie.
Zawierzam siebie i rozumiem, ze zakazy dane mi przez Boga maja sens i cel, postawione zostały dla mojego dobra.
Zawierzam siebie i widzę, ze wszystko, absolutnie wszystko co dzieje się w moim życiu jest w nim w jakimś celu i jest dobrem dla mnie.
Zawierzenie jest czymś znacznie więcej niż tylko zaufaniem. Zawierzenie siebie to oddanie siebie pod Boskie prawo i Boskie wyroki i zaufanie, ze nawet, gdy jest nam źle, tak naprawdę nie dzieje się nam krzywda. Każda sytuacja w naszym życiu ma w nim pewne określone zadanie do spełnienia, a także do czegoś prowadzi. Niesie naukę, ćwiczy charakter, oczyszcza z grzechów.
Czasami, nawet bardzo ciężkie sytuacje życiowe, mogą być odpowiedzią na nasze modlitwy. Chociaż nie potrafimy sobie tego wyobrazić, ze "sami się o to prosiliśmy".
We wszystkim musimy upatrywać łaski Allah, widzieć we wszystkim Jego miłującą rękę. Wszystko bowiem jest łaska, darem. Lubie patrzeć na sytuacje w moim życiu właśnie w ten sposób, jak na podarunki od Ukochanego. Takie spojrzenie pozwala zobaczyć wszystko w innym świetle.
Jeśli nie rozumiemy tego, co dzieje się obecnie w naszym życiu, prośmy Tego, Który zesłał nam ten dar, by nam go wyjaśnił.
Jeśli nadal ciężko nam pojąć to, co nas dotknęło, pozostaje nam właśnie zawierzenie. Dzięki temu nie utracimy nadziei, wiemy bowiem ze najmniejszym darem wyniesionym z danej sytuacji będzie oczyszczenie z grzechów, inshallah. A jakiż to wielki dar!
Zawierzenie pozwala nam tez zerwać z myśleniem w kategoriach: "jakoś to będzie" czy "będzie dobrze".
Oczywiście, ze "będzie dobrze", bo z Bogiem zawsze jest dobrze. Zawierzenie pozwala nam zrozumieć, ze nie tylko będzie, ale j u z j e s t dobrze. Nie przyjemnie, nie łatwo, nie wesoło, ale dobrze. Dana sytuacja jest dla mnie dobra.
Powyższe określenia są, moim zdaniem nastawione na tzw. przetrwanie. "Trzeba, to jakoś przetrwać, później już będzie dobrze." Zamykają nasze oczy, uszy, umysł i serce i nie pozwalają nam w pełni zrozumieć danej sytuacji, czerpać z niej, uczyć się. Może, w pewnych okolicznościach, pomagają nam przetrwać, ale nie pozwalają żyć. Maja bierny, pasywny charakter.
Tymczasem zawierzenie pozwala nam żyć w pełni!
Nasze życie jest w rekach Tego, Któremu całkowicie ufamy. Wszystko, co nas spotyka, jest darem, łaska, wyzwaniem, na które należy się otworzyć by je zrozumieć. Ze wszystkiego możemy wynieść naukę i morze, morze łask.
Alhamdulillah, Bogu niech będą dzięki! Za wszystko!
